مقدمه ای بر پلاستیک های پلی اتیلن

پلی اتیلن پلیمری از مونومر اتیلن است. مواد اولیه تولید نفت، گاز کوره کک یا الکل است. تولید صنعتی پلی اتیلن به طور کلی از آبگیری اتانول، هیدروژناسیون کاتالیزوری استیلن یا ترک در دمای بالا به دست می آید. نام تجاری آن "B plastic" است. مخفف انگلیسی PE است. به دلیل دانسیته متفاوت پلی اتیلن، آن را به پلی اتیلن کم چگالی تقسیم می کنند. [PE(L)]، پلی اتیلن با چگالی متوسط ​​[PE(M)] و پلی اتیلن با چگالی بالا [PE(H)].

ساختار مولکولی پلی اتیلن عبارت است از: (—CH2—CH2—) n. هندسه خطی دارد و از نظر تئوری زنجیرهای منشعبی ندارد و مستعد تبلور است. معمولاً ماکرومولکول های پلی اتیلن از نواحی کریستالی و نواحی آمورف در حالت کشسانی بالا تشکیل شده اند. مناطق کریستالی به پلاستیک پلی اتیلن سختی، استحکام، پایداری شیمیایی و غیره بالاتری می بخشد. نواحی آمورف به پلاستیک پلی اتیلن خواص نرمی، چقرمگی، شفافیت و غیره بالاتری می دهند. در واقع، ماکرومولکول های پلی اتیلن مطلقاً بدون انشعاب نیستند. بلورینگی متفاوت است، چگالی نیز متفاوت است و خواص فیزیکی و مکانیکی نیز متفاوت است.